MÁSTER-HIDRÓGENO

#Gaztegiro | Iren Rodríguez: golak, kilometroak eta esfortzua

15 urterekin, Irenek eskubaloi egokitua atletismoarekin eta Etxebizitzen Mantenimenduko ziklo egokituko lehen kurtsoarekin uztartzen du. ASOBAL Legacy Leagueko debutean taldeko golegilerik onena izan zen.

Gure #Gaztegiro atalean, ikasgelatik kanpo gustatzen zaien horretan nabarmentzen diren ikasleak ezagutzen ditugu. Oraingoan, Muskizeko Iren Rodriguezen historiara hurbildu gara, Etxebizitzen Mantenimenduko ziklo egokituko lehen mailako ikaslea eta Barakaldoko eskubaloi egokituko taldeko jokalaria. Bere ibilbideak golak, entrenamenduak eta lasterketak ditu, baina baita taldekideak, erronka berriak eta egiten duen guztiari jartzen dion gogoa ere.

Iren sei urterekin hasi zen eskubaloian jokatzen, Muskiz Eskubaloian. Lehen urte haiek jolasen, partiduen eta dibertimenduaren etapa gisa gogoratzen ditu. Taldea utzi behar izan zuenean, gaizki pasatu zuen: “Oso triste jarri nintzen eta negar asko egin nuen”, dio. Horregatik, izan zen hain garrantzitsua berarentzat 2025eko abenduan pistara itzultzea, oraingoan Barakaldoko eskubaloi talde egokituarekin. Hasieran urduri zegoen bere taldekideak ezagutzen ez zituelako; orain oso pozik dago taldean.

Lasesarren entrenatzen du astearte eta ostegunetan eta lateral eta pibote bezala jokatzen du. Bi posizioak ditu gustuko: pibote gisa, dio, baloiak jasotzeko altua eta indartsua dela aprobetxatzen du; lateral gisa, atezaindegira jaurtitzen gozatzen du. “Eskubaloian jokatzetik gehien gustatzen zaidana taldekideak egitea da, baina baita golak sartzea eta ahalegintzea ere”, esan digu.

Azaroaren 1ean hitzordu berezia izan zuen: taldearen debuta ASOBAL Legacy League-n, Nava de la Asuncionen, Segovian. Hiru partida jokatu eta bat irabazi zuten, baina Iren sekulako pozarekin itzuli zen: bere taldeko golegilerik onena izan zen. Barre artean, “zeruraino” bidalitako penalti bat ere gogoratzen du. Bidaia luzea izan zen — lau ordu baino gehiago eta goizaldean irten zen —, baina berak argi zeukan: jolastera joan ziren, ez turismoa egitera.

Andreak, bere irakasleak, erronka bakoitzari aurre egiteko duen modua azpimarratu du: “Iren egiten duen guztian asko ahalegintzen den pertsona bat da. Dena ematen du “. Taldearekiko jarrera ere balioesten du, bai eta taldekideak ulertzeko duen gaitasuna ere, zerbait espero bezala ateratzen ez denean. Irenek argi du oraindik partida asko eta irabazteko aukera asko geratzen direla.

Somorrostron etapa berri bat hasi du. DBHn bi urte eman ondoren, ikasturte honetan Etxebizitzen Mantenimenduko ziklo egokitua hasi du eta dagoeneko lankide onak aurkitu ditu. Maitasun bereziz hitz egiten du Hegoiri buruz, Renove proiektuan berarekin lan egiten baitu: elkarrekin tailer bat diseinatzen ari dira iturgintza, lorezaintza eta sukaldaritza lanak egiteko, eta beharrezko tresnen aurrekontua prestatzen ari dira. “Lan, lan eta lan egiten dugu… baina noizean behin hitz ere egiten dugu”, dio.

Kirolak bere astearen zati handi bat hartzen du. Eskubaloiaz gain, astelehen eta asteazkenetan atletismoa entrenatzen du Barakaldoko klubarekin. Bost kilometrorainoko distantziak korritu ditu eta iaz laugarren geratu zen Ortuellako lasterketan. Bere aitarekin beti lehiatzen delako gustatzen zaio bereziki. Ilusioz itxaroten ditu bere hurrengo lasterketak ere, besteak beste, Madrilgo “Ponle Freno” eta “Muskiz Hiru Milla” lasterketak.

Antolatzeko, Irenek formula erraza du: etxeko lanak egiten ditu entrenatzera joan aurretik. Ikasturte honetan, gainera, dagoeneko bost 10 lortu ditu, eta oso harro dago, denboraldi osoan entrenamendu batera ere falta izan ez dela esaten digunean bezala.

Andrea, Gari edo bere irakasleren bat jokatzen ikustera amimatzen bada, Irenek gol bat eskainiko dio. Eta, korrika egitea edo eskubaloian jokatzea nahiago duen galdetzen diogunean, ezin du erabaki: bi gauzek zoriontsu egiten dute. Oraingoz, gozatzen jarraitu nahi du, bere taldekideekin batera, bai pistan, bai lasterketa bakoitzean.

Leave a comment